چرا لندن با امریکا علیه ایران همراه نشد؟

بازدیدها: ۳۶

به گزارش اتاق خبر اندیشکده مشیر و به نقل از منبع خبری دیپلماسی ایران، بر سر موضوعات جهانی از جمله ایران و برجام و تحولات دیگر، به نظر می‌رسد انگلیس جامع‌نگر است و انتهای کار رفتارهای امریکا را موفق نمی‌بیند. اصولاً آمریکایی‌ها خراب‌کننده هستند و نمی‌توانند اقدام به ویرانی را جمع کنند و این کار را وظیفه اروپا یا متحدین می‌بینند. 

بعد از جنگ عراق، در انگلیس به نقش تونی بلر، نخست وزیر اسبق انگلیس در ایجاد جنگ به یقین رسیدند. مجلس انگلیس توجه بیشتری برای ورود به جنگ دارد، برای همین هم دیدیم که مثلاً برای جنگ در سوریه برای بودن در کنار امریکا، رأی منفی داد. باراک اوباما، رئیس جمهوری سابق از حمله نظامی به سوریه اکراه داشت، اما منتظر همراهی انگلیس بود که مجلس انگلیس رأی منفی داد و دیوید کمرون، نخست وزیر اسبق به اوباما زنگ زد و شرایط را توضیح داد و این کار منتفی شد (به نقل از کتاب بن رودز، نطق‌نویس اوباما).

در حال حاضر انگلیس در شرایط مطلوب از نظر داخلی برای اقدامات جنگی قرار ندارد که اختلافات با اتحادیه اروپایی و کرونا مهم‌ترین آن‌هاست. انگلیس و کلاً بسیاری از کشورها منتظر انتخابات آمریکا و رفتن یا ماندن دونالد ترامپ هستند. البته اگر آمریکا در پرونده‌ای به اقدام یک جانبه مبادرت کند، انگلیس به‌ناچار، شاید هم پنهانی، همراهی کند. در عدم همراهی انگلیس با قطعنامه پیشنهادی امریکا برای تمدید تحریم تسلیحاتی ایران، احتمالاً انگلیسی‌ها کار ترامپ را تمام شده می‌بینند. انگلیس اگر همراهی می‌کرد به نشانه اطمینان دادن به دولت ترامپ برای اقدام نظامی منظور می‌شد که از نظر انگلیس شرایط مهیا نیست.

در کتاب جان بولتون، برای اقدام نظامی علیه ایران بعد از سرنگونی پهباد امریکایی توسط ایران، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه امریکا اصرار دارد که انگلیس را با کشورش همراه کند. ظاهراً اگر اقدامی صورت نگرفته، به دلیل خودداری انگلیس بوده است.

انگلیسی‌ها جامع‌گرا (comprehensive) هستند، یعنی یک تا صد قضیه را می‌بینند. در حالی که این حالت در آمریکایی‌ها نیست. در مورد ایران هم یک تا صد موضوع مطلوب حال انگلیسی‌ها نیست. وضعیت ترامپ هم متزلزل است، بنابراین بیشتر مسئولیت بر دوش انگلیس خواهد افتاد که انگلیسی‌ها خواهان چنین جایگاهی نیستند.

البته باید هوشیار بود که چه بسا انگلیسی‌ها در محافل بین‌المللی موضع موافق اکثریت اتخاذ کنند ولی، در روابط دوجانبه با آمریکا نه تنها همراهی کنند بلکه تهییج‌کننده هم باشند. نکته مهم اینکه؛ انگلیس با اسرائیل در خصوص چگونگی بهره‌برداری از قدرت آمریکا در حل مشکل فلسطین اختلاف جدی دارند و می‌داند ترامپ در روش برخورد با ایران، در دام نتانیاهو است.

انگلیس بیشتر مایل است از ترفند E3 یا تروئیکای اروپایی برای مهار و جنگ فرسایشی علیه ایران استفاده کند و همچون ترامپ – نتانیاهو برای حل مساله ایران عجله ندارد. از نظر حقوق بین الملل؛ ایران یا عراق اگر تونی بلر را به عنوان مجرم جنگی اعلام کنند، که در انگلیس ثابت شده، برای همیشه می‌توان کار انگلیس را برای چنین ماجراجویی‌هایی ابتر کرد.

در انگلیس به اذهان عمومی و به خصوص نخبگان توجه می‌شود و با روش  «اغفال» سیاست پیش می‌رود در حالی که در آمریکا اصلا چنین توجهی نمی‌شود. ظاهراً جان بولتون هم مخالف روش فعلی دولت ترامپ است و مشخص است ترامپ – نتانیاهو – پمپئو در آخر ماه‌های دوره زمامداری ترامپ تا قبل از انتخابات ریاست جمهوری برای انجام کاری علیه ایران عجله دارند. به باور آن‌ها هدف وسیله را توجیه می‌کند و نیازی به توجیه حقوقی و نظر نخبگان نیست در حالی که چنین مسأله‌ای در محافل علمی – رسانه ای انگلیس پذیرفتنی نیست!


متن فوق در دیپلماسی ایران منتشر شده و انتشار آن در وب‌سایت اندیشکده مشیر به معنای تأیید تمام یا بخشی از آن نیست.

لینک منبع خبری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *