نگاهی کوتاه به سیستم آموزشی کشور کره جنوبی

بازدیدها: ۱۰۲

نرخ بی‌سوادی کره جنوبی در زمان ترک ژاپنی‌ها حدود ۷۸% بود. زیرا آموزش و پرور ش مخصوص ژاپنی‌ها بود و عده‌ی کمی از کره‌ایی‌ها اجازه تحصیل داشتند و در مدارس آن‌ها معلم کره‌ای وجود نداشت. پس از خروج ژاپنی ‌ها، کره‌ایی ها در چند دهه تلاش کردند تا سیستم آموزشی قوی داشته باشند و هم‌اکنون به عنوان قوی‌ترین نظام آموزشی در جهان از آن‌ها یاد می‌شود. از ویژگی‌های نظام آموزشی کره می‌توان به سخت‌گیری و قاطعیت آن اشاره کرد. در حال حاضر وزارت آموزش و پرورش کره‌جنوبی اولین وزارت‌خانه کره جنوبی محسوب می‌شود و این نشانه اهمیت آموزش در کره جنوبی است. کره جنوبی تنها راه پیشرفت خود را، آموزش دیده و این مسئله موجب شده که کره ‌جنوبی سریع‌ترین رشد اقتصادی در جهان را در ۴ دهه گذشته داشته باشد و در آسیا پس از چین و ژاپن سومین اقتصاد قدرتمند باشد . در کره جنوبی، به تناسب زیرساخت ها و نوع آموزش بسیار توجه می‌شود و به طور واقعی مدرسه خانه دوم دانش‌آموزان است. به طور متوسط به ازای هر ۲۲ نفر دانش‌آموز یک معلم وجود دارد که این ترکیب بسیار مناسبی محسوب می‌شود. در کره جنوبی معلمان را قبل از شروع فعالیت خود می‌آزمایند و آن‌ها در صورت قبولی می‌توانند فعالیت خود را آغاز کنند. علاوه بر این، برنامه خاص آموزشی برای معلمان تنظیم کرده اند که بنا به خواسته خود در ایام مرخصی می‌توانند در آن‌ها شرکت کنند. سطح زندگی مردم به طور کلی بالاست و حقوق معلمان در ابتدای استخدام ۲۵۰۰ دلار است.

سیستم آموزشی کره به صورت ۶-۳-۳ است که آموزش ابتدایی در این کشور ۹۹% رایگان است و خانواده‌ها مبلغ ناچیزی پرداخت می‌کنند. آموزش متوسطه، از چهار بخش مجزا تشکیل شده است: ۱- آموزش عمومی، ۲- آموزش حرفه‌ای (کشاورزی، صنعت و…) ۳- آموزش تخصصی (علم و هنر) و آموزش زبان (انگلیسی و…) دانش‌آموزان از دوشنبه تا شنبه به مدرسه می‌روند که دانش‌آموزان ابتدایی ۲۴ تا ۳۱ ساعت در هفته و دبیرستانی‌ها ۳۴ ساعت در هفته باید در مدرسه حضور داشته باشند. در کره جنوبی ۹ سال ابتدایی تحصیل اجباری و رایگان است و ۳ سال دوم دبیرستان آن‌ها اختیاری است و در صورت تمایل به شرکت در آن باید هزینه آن توسط خانواده‌ها پرداخت شود. دبیرستان‌ها به دو گروه (مدارس هنر و علوم انسانی) و (فنی و حرفه‌ای) تقسیم می‌شوند. کشور توجه زیادی به مقوله آموزش دارد، زیرا آموزش ابزاری برای ارتقاء شرایط اجتماعی است، به همین جهت خانواده‌ها هزینه بسیاری برای تحصیل فرزندان خود پرداخت می‌کنند، به‌طوری که نزدیک به ۲۵% از درآمد آن‌ها صرف آموزش‌های خصوصی به فرزندانشان می‌شود. ۸۵% از جوانان پس از دبیرستان وارد دانشگاه شده که هزینه ۱۰هزار دلاری دارد و این باعث شده که پس از آمریکا، کشور کره جزو گران‌ترین کشورها از نظر هزینه تحصیل باشد. در نظام آموزشی این کشور از همان ابتدای شروع آموزش یعنی دوران ابتدایی، دانش‌آموزان را با مفاهیم هدف، شعار و ارزش آشنا می‌سازند و به همین دلیل این مفاهیم در ذهن دانش‌آموزان نهادینه می‌شود و به این ترتیب آن‌ها می‌توانند در سال‌های بعد زندگی خود را به‌خوبی هدایت کنند و تبدیل به افراد کارآمدی شوند که نتیجه آن کره ‌جنوبی کنونی است.

یکی از ایرادهایی که می‌توان به نظام آموزشی کره جنوبی گرفت، این است که اگر سیستم آموزشی قوی و کارآمد دارد، پس چرا خانواده‌ها باید ۲۵% از درآمد خود را صرف آموزش خصوصی کنند؟ آیا ابزارها ضعیف است یا فرهنگ درستی در قبال این موضوع وجود ندارد؟ این معضل آن‎چنان است که دانش‌آموزان در صورت قبول نشدن در دانشگاه و برآورده نکردن انتظارات خانواده‌ها دچار افسردگی و ناامیدی شده و خودکشی را تنها راه حل می‌بینند. یک سؤال دیگر این است که نظام آموزشی فقط باید منجر به توسعه اقتصادی کشور شود و یا باید کمک کند تا توسعه پایدار در تمام جهات رخ دهد، اینکه در کره‌جنوبی دانش‌آموزان در صورت قبول نشدن در دانشگاه دچار ناامیدی شده و به فکر خودکشی می‌افتند، نشانه ضعف است و باید این مسئله حل شود. هر چند که سیستم آموزشی کره‌جنوبی چه از نظر ساختار و چه از نظر سخت‌افزار و خروجی علمی در سطح اول جهان است، ولی معضلی که گفته شد، می‌تواند دلیل بر ضعف یک سیستم آموزشی باشد. در رده‌بندی سیستم‌های آموزشی به نتیجه چند آزمون بین‌المللی توجه می‌شود از جمله ۱- آزمون بین‌المللی پیشرفت سواد خواندن و نوشتن(پرلز) ۲- سنجش روند بین‌المللی آموزش ریاضیات و علوم (تیمز) ۳- برنامه بین‌المللی ارزیابی دانش‌آموزان (پیزا)، کره جنوبی با خروجی که از سیستم آموزشی خود داده و موفقیت‌هایی که در این آزمون‌ها به دست آورده رتبه یک برترین سیستم آموزشی را در دنیا کسب کرده است.


نویسنده: سید میلاد نوابی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *