اگر علم در ثریا هم باشد مردانی از سرزمین پارس بدان دست خواهند یافت

بازدیدها: ۳۳۱۲

سلمان فارسی یا «روزبه» از صحابه ایرانی مشهور حضرت محمد (ص) بود که ایشان او را از اهل بیت خواندند. او با این که پسر سرپرست یکی از آتشکده‌های بزرگ ایران بود از آیین زرتشتی دوری جست و سال‌ها در پی حقیقت و دین راستین به سرزمین‌های گوناگون سفر کرد که در همین سفرها در سرزمینی به بردگی درآمد و سپس توسط پیامبر اکرم (ص) آزاد گشت. سلمان فارسی که دانش‌های ایرانیان را می‌دانست از مشاوران پیامبر (ص)، از جمله طراح اصلی حفر خندق در جنگ خندق بوده‌است. او از اصحاب حضرت علی (ع) بوده و در انتهای عمر خود والی مدائن گردید.

سلمان فارسی از طبقه برگزیدگان جامعه مانوی بوده‌است و چون دین مانی را بر دین زرتشتی ترجیح داده بود مجبور به فرار از ایران شد. ابوریحان بیرونی در «الآثار الباقیه عن القرون الخالیه» می‌نویسد: «انجیل سبعین (بلامس) نام انجیلی است که سلام پسر عبدالله سلام از زبان سلمان فارسی نوشته ‌است».

او پس از مانی‌گری مدتی به مسیحیت روی آورد. برخی معتقدند چون از کشیشان شنیده بود که ظهور پیامبر جدید نزدیک است، خانه را ترک کرد. وی در بیابان کاروانی دید که به سوی شام می‏‌رفت؛ پس به مسافران پیوست و رهسپار سرزمین‌های ناشناخته شد. مدتی در شام و موصل اقامت کرد تا آن که در سرزمین‌های عربی به اسارت قبیله بنی کلب در آمد و مردی یهودی از بنی قریظه او را به بردگی خرید و به یثرب برد.

روایت مستند و پذیرفته شده‌ای میان مورخان شیعه و غیر شیعه هست که سلمان چون علائم پیامبر خاتم را شنیده بود روزی ظرفی خرما برای پیامبر (ص) آورد و گفت صدقه ‌است و حضرت محمد (ص) آن را نپذیرفت. روز دیگری ظرفی خرما آورد و در پاسخ پیامبر (ص) گفت که صدقه نیست و هدیه ‌است که پیامبر (ص) آن را پذیرفت. سلمان از این رویداد (که نخوردن صدقه از سوی پیامبر (ص) را ثابت می‌کرد) و بررسی دیگر نشانه‌ها به پیامبری او ایمان آورد و با کمک وی آزاد شد و کم کم بزرگترین صحابه حضرت محمد (ص) و امام علی (ع) شد.

سلمان محمدی پس از رحلت پیامبر اعظم (ص)، جزو معدود کسانی بود که از راه حق منحرف نشد و در شمار معتقدان به امامت حضرت علی (ع) قرار گرفت. او در خلافت عمر بن خطاب به حکومت مدائن منصوب شد، ولی هیچ ‌گاه از حقوق بیت ‌المال برای خود چیزی برنداشت و همه‌ آن را صدقه می‌داد و برای امرار معاش زنبیل می‌بافت.

حدیثی که از پیامبر اکرم (ص) بر پشت اسکناس‌های ۵۰۰۰ هزار تومانی درج شده است عبارت است از:

«اگر علم در ثریا هم باشد مردانی از سرزمین پارس بدان دست خواهند یافت»

نقل شده است که این حدیث از پیامبر (ص) برگرفته از شناخت ایشان از مسلمانان ایرانی و سرآمد آنها سلمان فارسی است.

سلمان مهندس شهرسازی بود. نقل است که شهر کوفه را سلمان طراحی کرد و او بود که ایده حفر خندق را در جنگ خندق داد.

سلمان آن قدر مقام بالایی نزد اهل بیت یافته بود که روایت است پس از مرگش حضرت علی (ع) با طی الارض خود را از مدینه به مدائن رساند و بر پیکرش نماز خواند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *