گرامیداشت روز وقف

بازدیدها: ۴۰

ماند آن خنده برو وقف ابد                همچو جان و عقل عارف بی‌کبد

نور مه‌آلوده کی گردد ابد                  گر زند آن نور بر هر نیک و بد

او ز جمله پاک واگردد به ماه              هم‌چو نور عقل و جان سوی اله

وصف پاکی وقف بر نور مه‌است           تابشش گر بر نجاسات ره‌است

زان نجاسات ره و آلودگی                  نور را حاصل نگردد بدرگی

روز بیست‌وهفتم ماه صفر در تقویم رسمی‌کشور به نام «روز وقف» نامیده شده است. اشاره به سابقه این نامگذاری علاوه بر اینکه کمک به اطلاعات تاریخی است‌، گامی ‌نیز در جهت آشنایی مردم با این سنّت حسنه می‌باشد. همان سنتی که به رغم ظرفیت وسیع و قابلیت ذاتی آن برای رفع مشکلات رفاهی و اقتصادی جامعه و کمک به گسترش دانش و توسعه‌ی فرهنگ دین متأسفانه کارآیی لازم را چنانکه باید نداشته است.

سابقه‌ی نامگذاری یک روز در سال با نام وقف به سال‌های اولیه انقلاب بر می‌گردد که نمایندگان امام خمینی(ره) در سازمان اوقاف و امور خیریه حجت‌الاسلام والمسلمین امام جمارانی و حجت‌الاسلام والمسلمین نظام زاده دهه آخر صفر را به نام «دهه‌ی وقف» نامیدند. علت آن هم این بود که بیشترین درآمد موقوفات در ایران طبق نیات واقفین باید صرف عزاداری سیدالشهدا(ع) شود. سازمان اوقاف با اعزام روحانیون و مبلغان به سراسر کشور در این دهه ضمن اجرای نیات واقفان و تعظیم شعائر حسینی، سعی در معرفی سنت وقف و تشویق مردم به مشارکت در امور خیر داشت.

وقف اگرچه یک نهاد بشری و همزاد انسان است و سابقه آن به لحاظ وجود حسّ خیرخواهی و نوع دوستی در ذات انسان در ازای تاریخ زندگی و قدمت بشر می‌باشد، ولی «وقف اسلامی» در قالب جدید خود که توأم با تنوع، پایداری، هدفمندی و آرمان‌گرایی دینی است توسط پیامبر گرامی‌اسلام پایه‌گذاری شده است. روزی که مخیریق یهودی بدون آن که مسلمان شود اموال خود را به پیامبر اسلام هبه کرد و پیامبر اکرم(ص) بعد از کشته شدن مخیریق اموال او و حیطان سبعه را در قالب صدقه‌ی جاریه در خدمت نیازمندان قرار داد‌، هسته‌ی اولیه «وقف اسلامی» تشکیل شد و پیامبر اکرم(ص) در تاریخ اسلام به عنوان اولین واقف به شمار آمد.

حضرت علی(ع) در وقف‌نامه‌ی خود که حاوی نکات بسیار مهمی ‌است؛ از آن جمله اینکه این اموال نباید به کسی بخشیده شود و یا به ارث برده شود و یا فروخته شود و همه این امور در موقوفات ممنوع است، پایه گذار شیوه وقفنامه نویسی است. در این وقفنامه فرزندش امام حسن مجتبی (ع) را متولی موقوفات خود قرار داده است.

بنابراین روز بیست‌وهشتم صفر، بهترین روز برای نامگذاری وقف است. زیرا اولا سالروز ارتحال نبی گرامی‌اسلام (اولین واقف) است و ثانیا مصادف با سالروز شهادت سبط اکبر حضرت امام مجتبی(ع) (اولین متولی موقوفات امیر المؤمنین(ع)) می‌باشد. اگر قرار باشد روزی در سال به نام «روز وقف» نامیده شود، چه روزی مناسب‌تر از این روز؟ ولی از سوی دیگر با توجه به عظمت روز بیست‌وهشتم صفر که روز داهیه کبری و مصیبت عظمی ‌است و همه چیز باید تحت‌الشعاع مصیبت و عزاداری سید انبیاء حضرت محمد مصطفی(ص) قرار گیرد از این رو پیشنهاد شد یک روز قبل از آن، یعنی ۲۷ صفر به این نام نامیده شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *